08 Eylül 2008 Pazartesi
Merhaba Arkadaşlar,
Bu benim Körbil
listesine ilk masajım. Aslına bakarsanız, ben aklıma takılan bir soruyu sormak
istiyordum sizlere ancak, Sevgili Sacit Serim'in uyarı niteliğini taşıyan iletisini okuyunca söz
konusu duyuruyla ilgili düşüncelerimi paylaşma gereği duydum sizlerle. Bu
duyuru daha önce de elime geçmişti. Hemen belirtmek isterim ki, bu iletiyle
Sayın Gaye Kiran veya duyurunun altında imzası bulunan Sayın Tuba Kahraman'ı
hedef almıyorum.
Duyurudan da anlaşıldığı gibi, söz
konusu hayır kurumu ah çok afedersiniz işyeri “sakat”
ve “özürlü” olarak ikiye ayrılan sakatlara çalıştırmaksızın maaş ödeyecek.
Sadakanın sokaklarda dağıtıldığına
tanık oluyoruz ancak, internet yoluyla bu kadar onur kırıcı bir nitelikte
duyurulması pek de tanıdık bir yöntem olmasa gerek. Böyle bir duyuruya gülmeli
mi, ağlamalı mı?
Peki, bu “hayırsever” işyeri neden
böyle bir “hayır isi” yapma gereğini duyuyor? Bildiğim kadarıyla Is Yasası,
işyerlerine "özürlü" isçi çalıştırılmasını bir yükümlülük olarak
getiriyor. Sakatlara “sadaka” verilmesinden söz etmiyor.
Bu zorunluluktan ve her bireyin
çalışma hakkinin uluslararası insan hakları belgeleri tarafından (Uluslararası
Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi m 6 ve 7) herkese tanınmış bir
hak olduğundan habersiz yurdum insanları da, bu hayır kılıfına sokulmuş,
yasadışı tutumu onaylıyor. Hukukun hukuk gibi islediği, bilinçli bireylerin
ağırlıkta olduğu bir toplumda bu tur bir duyuru aslında bir ihbar olarak
algılanırdı diye düşünüyorum.
Daha önce listelere gönderilen
iletilerden anımsanacağı gibi, işyerlerinin sakat isçi çalıştırma zorunluluğunu
para cezası ödemeyi de kabul ederek ihlal ettiklerini biliyoruz.
Sakatlık hukukuyla ilgili çalışmalar
yapan kimi yazarların, söz konusu gruba yönelik bakış açısını yansıttıkları
makalelerinde “sadaka/hayır nesneleri” olarak dile getirdikleri duruma bir
örnek de bu olsa gerek.
Kabukları “hayır işi” olarak nitelenen
ancak, özünde vıcık vıcık acıma duygularının yer
aldığı bu zihniyeti kınıyorum ve böyle onur kırıcı bir duyuruyu bir insan
olarak okumaktan da büyük utanç duyuyorum. Ayrıca böyle bir duyurunun istihdam
yılı ilan edilen 2005'te internette dolaşmasını trajikomik buluyorum.
Bu tür "büyük hayır"
işlerine HAYIR!
Herkese sevgiler, Selen