Yaşam
Bir bebek ağlıyor
uzak bir yerlerde.
Ciğerlerini yırtarcasına,
dolu dolu.
Ağlasın diyor büyükleri
ağlasın ki ciğerleri açılsın.
Bir insan ağlıyor,
büyük şehrin stresinde
dolu dolu.
Ağlasın diyor insanlar,
ağlasın ki yenik düşsün.
Ne güzel bebek olmak
umarsız, saf, temiz gözyaşları,
kendi kendine.
Çevresindekileri sürekli
ayakta tutmak.
Ne kötü büyük olmak,
umarlı, bilinç duygu ikileminde,
sahte gülücükler ve gözyaşı.
Stres yaşamında,
ayakta kalabilmek.
Avni Arıkan
Ocak 1996, Ankara